مطلبكده ي پرستوهاي عاشق

مظهر عشق به اسلام...حسين بود حسين...

نازيلا — Thu, 25 Jan 2007 19:20:00 GMT

با فرا رسيدن ماه پيروزي خون بر شمشير ...ايام محرم حسيني انتقال ادامه كاريكلماتورها رو به بعد از اربعين حسيني موكول ميكنم

*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.

سينه مالامال درد است اي دريغا مرهمي

دل ز تنهايي به جان آمد خدا را همدمي

چشم آسايش که دارد از سپهر تيز رو

ساقيا جامي به من ده تا بياسايم دمي

زيرکي را گفتم اين احوال بين، خنديد و گفت:

صعب روزي، بوالعجب کاري، پريشان عالمي

سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چگل

شاه ترکان فارغست از حال ما کو رستمي

در طريق عشق بازي امن و آسايش بلاست

ريش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمي

اهل کام و ناز را در کوي رندي راه نيست

رهروي بايد جهانسوزي نه خامي بي غمي

آدمي در عالم خاکي نمي آيد به دست

عالمي ديگر ببايد ساخت وز نو آدمي

خيز تا خاطر بدان ترک سمرقندي دهيم

کز نسيمش بوي جوي موليان آيد همي

گريه ي حافظ چه سنجد پيش استغناي عشق

کاندرين دريا نمايد هفت دريا شبنمي

حافظ

كاريكلماتورهاي زيبا (3)

نازيلا — Thu, 28 Dec 2006 12:11:00 GMT

شنيدن بهشت است و ديدن جهنم !!!

كلمات نمي توانند حقيقت را عوض كند .

كلمات حبابهاي آبند و اعمال قطرات طلا .

در شطرنج ، ابلهان به شاهان ار همه نزذيكترند .

دويدن كافي نيست بايد به موقع دويد .

ساعتم براي ارضاي غرورش جلو مي افتد .

سياست همچون دريايي باشكوه و وسيع و پهناور و ژرف است. گاهي حال آدم را به هم مي‏زند.

مأموران امداد آتش‏نشاني، براي مردي كه از ته دل مي‏خنديد، طناب انداختند تا بالا بيايد.

چون مي‏خواستم فردا بيدار نشوم، يك بمب ساعتي كوك كردم و بالاي تخت گذاشتم.

خانوم براي ميهمان‏هايش سنگ تمام گذاشت. تمام دندان ميهمان‏ها ريخت.

به يك معتادي گفتند خيلي تابلويي. رفت موزه‏ي لوور خودش را بفروشد.

جواني كه آرزوهايش بر باد رفته بود، از اداره هواشناسي شكايت كرد.

خيلي خجالت كشيدم. همين روزها نمايشگاه مي‏زنم بياييد تماشا.

وقتي پست بالاتري به او دادند، با چتر نجات سر كار رفت.

نويسنده‏اي آن‏قدر خودش را سانسور كرد تا ناپديد شد.

زندگي ( تلخي ) است به غايت شيرين و ( شيريني ) است در غايت تلخي ، به همين دليل فقط هوشياران را به كام دل مي رساند !

براي فردا نه خوشبختي اغنيا تضمين شده و نه بدبختي فقرا ، زندگي در گردش زمان تحول مي يابد .

مرگ كسي را خبر نمي كند ولي مرگ ديگران مخبر مرگ ماست .

مرگ بعضي انسانها را زنده تر مي كند !

اگر حيوان دوپا نبود ، بقيه حيوانات احساس امنيت بيشتري مي كردند .

عقلش آنقدر بزرگ بود ، كه هيچ كلاهي به راحتي سرش نمي رفت .

اگر فشار نبود ، كسي نمي توانست از زغال الماس بسازد .

آخرين ايستگاه زندگي مرگ است .
وقتي چراغ خيالات روشن است يخ زندگي آب مي شود. چراغها را خاموش نمي كنم اما لامپ كم مصرف زده ام
به اندازه هشت ماه مي ترسيدم به اندازه چهار هفته خسته بودم و به اندازه دو روز كار داشتم مهم نيست به اندازه يك ساعت خوشحالم
حواسم را باد خيال برده است و كاغذهايم را باد پنكه
قلم اما محكم در دستم نشسته است از اين بادها نمي لرزد
دارم ياد مي گيرم كه بعضي از خاطرات را تا كنم و در جيب كتم بگذارم اما كتي ندارم

تير شهاب تار سياه موي شب را سفيد مي كند .

از سوراخ سقف پشه بندم پشه چكه مي كند .
هر درخت پير صندلي جواني مي تواند باشد .
پرندگان روي سكوت شكوفه هاي بهاري گلدوزي صوتي مي كنند
عاقبت بهار در زير بهمن گلهاي پرپر شده مدفون مي شود .
پرنده در دستگاه پر شكوفه بهاري غرق نغمه سراي است .
نمي توانستم دستي را كه گل مي چيند به گرمي بفشارم .
هر كس صداي پاي خودش را مي شنود .
خوشبختانه تبعيض نژادي نتوانسته است دامن گلهاي رنگارنگ بهاري را آلوده كند .
درخت غرق شكوفه هم نمي تواند فرا رسيدن بهار را به آدم بدبين بشارت دهد.
عاشق باغباني هستم كه بيشتر از نوبهاران نگران شيشه شكسته گلخانه است .
درخت بهاري ناديدني هاي درخت پاييزي را ديدني مي كند .
تصوير درخت بهاري آب را شكوفه باران مي كند .
نسيم بهاري سرشار از صداي شكفتن شكوفه هاست .
شكوفه هاي بهاري آرزوهاي برباد رفته پائيز است .
بهار با سرعت باد پائيزي مي گذرد .
همزمان با پرپر شدن گل ، اشك روي پرنده مي ريزد .
به وسيله قطره باران تبخير شده براي خورشيد پيام مي فرستم .
تصوير روشنايي را در چشم شب زنده دار ستاره مي بينم .
قله اي كه زياد از كوه بالا برود ديده نمي شود .
قله اي كه از كوه بالا نرود بر فراز نمي نشيند .
در جايي كه همه مي لنگند ، همه بر فردي كه نمي لنگد مي خندند.
دشمني كه كلام شيرين بر لب دارد ، شمشيرش خيلي تيزتر است .
خالي ترين ظرفها بلندترين صدا ها را مي دهد .
خدا اشك را آفريد تا آتش دروني را خاموش كند .
درخواست ها ، گرم و تشكرات سردند .
جهنم واقعي وجدان معذب است .
از وقتي كه خودش را به موش مردگي زده بود ، از دست گربه ها امان نداشت .
كسي كه در خانه شيشه اي زندگي مي كند نبايد سنگ بيندازد

كاريكلماتورهاي زيبا(2)

نازيلا — Sun, 03 Dec 2006 14:42:00 GMT

غروب از قايمباشك بازي شب و روز خسته شد.
براي اينكه آدم خوشبيني شود، بيني اش را عمل كرد.
در روز باراني چتر الگوي فداكاري است.
ضبط از صداي بلند نوار سردرد گرفت.
عكس توقف زمان است.
آسمان به زمين آمد ديد خبري نيست.
هر لقمه اي را كه فرو ميدهم، معده ام فرياد ميزند خوش آمدي.
براي اينكه حرفهاي بزرگي بزنم، دهانم را زير ميكروسكوپ ميگذارم.
سيب به درخت چسبيده، به قانون نيوتن دهنكجي ميكند.
زنبور تنها پزشكي است كه بدون معاينه به مريض آمپول مي زند.
از دودلي خسته شده بودم، يكي از آنها را يدكي نگه داشتم.
آدم عجول به جاي ماهي قورباغه مي گيره.
به خاطر افکار عتيقه اي که داشت مغزش را به موزه سپرد.
چراغ راهنمايي از بس که چشمک زد مژه هايش ريخت.
تا دو کلمه حرف حساب زدم چرتکه لبخند زد.
وقتي بچه را از شير گرفتند عاشق بستني شد.
تفنگ را با خشاب معلومات به مغزت شليک کن.
اگر مترسک عقل داشت تا حالا زير آفتاب منفجر شده بود.
آنقدر گرم صحبت شده بود که ذوب شد.
زندگي سخت ترين راه خود کشي است.
موقع حرکت باک بنزين کفشم را پر ميکنم.
بعضي ها از ترس اينکه دل درد بگيرند به رد و دل ديگران گوش نمي دهند.
وقتي افکار نويشسنده به پايان رسيد قلم مرخصي گرفت.
شخصيت هاي داستان تولد نويسنده را جشن گرفتند.
گوينده وقتي از عشق حرف ميزد عاشق ميکروفون شد.
خواب را چون سرمه بر چشمانش کشيد.
بعضي ها مي خواهند با جراحي بيني دروغشان را پنهان کنند.
چون دلم دودکش ندارد ماهي دودي نمي خورم.
جايي که که پاي عشق در ميان باشد پاي عقل مي لنگد.
آخرين چيزي که به زندگي معنا مي دهد مرگ است.
وقتي کتاب مخوانم چنان غرق مي شوم که بايد نجات غريق بياورند.
با کاسه سرم افکارم را آبکشي مي کنم.
در موقع خماري پاي افکارم را قلم مي کنم.
مرگ با لبخند ساختگي تولدم را شادباش گفت.
روي افکار خوابيده ام لحاف مي کشم.
از بيم فردا به ديروز عفب نشيني کردم.
دريا وقتي به سن بلوغ رسيد اقيانوس شد
در رقابت عقربه هاي ساعت با يكديگر هميشه بازنده چشم من است.
آنقدر برايت كوتاه آمدم كه در نهايت ناپديد شدم.
نمك زياد در خانه باعث شورش در خانه شد.
ضد حال يعني سر سفره عقد عروس خانوم بگه نه.
ضد حال يعني روز آخر خدمت اضافه خدمت بخوري.
مارها از نيش آدميان به دامان طبيعت شكايت كردند.
ماهي هيچگاه براي تعطيلات به كنار دريا نمي ره.
جواني که آرزوهايش بر باد رفته بود از اداره هواشناسي شکايت کرد.
وقتي پست بالاتري يه تو دادند با هواپيما به سر کار برو.
آخرين ادوکلني که استفاده مي کتيم کافور است.
بيكاري هم خودش كاري است افسوس كه مرخصي و تعطيلي نداره.
پرندهاي كه فريب مترسك رو بخوره از گرسنگي مي ميره.
تنها ماهي است كه به راستي دل به دريا مي زند.
پرنده گوشه گير روي شانه مترسك لونه مي سازه.
گياه توي گلدان شبها خواب گلدان را مي بيند.
كمترين ميزان آمار طلاق متعلق به حلزون هاست چون نه مشكل خانه دارند نه ماشين.
باغبان براي درختي که در فصل بهار سبز نشده بود بازوبند سياه بست.
مي خواستم سربسته حرف بزنم که سرم را دستمال بستم.
چون قدش کوتاه بود بلند حرف ميزد.
دلم رو به دريا زدم ولي دلشوره ام زياد شد

هزار دستان براي شكوفه ها آنچنان نغمه سرائي مي كند كه از شنيدنش سير نمي شوند .
بهار صورتش را در چشمه اي كه از دانه هاي شبنم سرچشمه مي گيرد مي شويد .
براي اينكه پشه ها كاملا” نااميد نشوند دستم را از پشه بند بيرون مي گذارم .
قطره باراني كه سنگ كليه دارد از بقيه پيشي مي گيرد .
به حال فريادي اشك مي ريزم كه تارهاي صوتي اش را از دست داده است .

داشتن كه هنر نيست ، اگر معرفت درست خرج كردنش را پيدا كرديد درست است .
سوال اينجاست كه چرا همه دنبال جوابيم ....؟
كار كردن شغل نيست ، زندگي است .
معمولا” آدمهاي بي مخ خودشان سوت مي كشند .
بعضي ها آتش را روشن مي كنند و بعضي به آتش مي كشند .

آدم خودخواه كسي است كه مي خواهد خورشيد را در چراغ قوه اش جا دهد .
آدم كوتاه فكر خيال مي كند با سوسوي شمع مي تواند روي خورشيد را كم كند .
آدم خسيس سعي مي كند يكي در ميان نفس بكشد .
عاشق گل قالي هستم كه خارش تا بحال دست و پاي هيچ بنده خداي را مجروح نكرده است .
قطرات باران هنگام طلوع خورشيد از مرز شب و روز مگذرند .
ـخورشيد هنگام طلوع راهي به روشني روز پيش پاي بندگان خدا مي گذارد .
گرسنگي ، گربه را مثل مجسمه براي گرفتن ماهي لب حوض مي نشاند .
باغبان وصيت كرد كه كفنش را گلدوزي كنند .

ضربان قلب حكايتي را كه براي عمر گذشته تعريف كرده براي عمر نگذشته بازگو مي كند
پرواز فرصت نمي دهد گربه از درخت پرنده بچيند
قفس ، سد معبر آسماني مي كند
يكي ميگفت : تا آمدم به بهار فكر كنم گل از گلم شكفت
هيچ گلي به پاي گل روي شما نمي رسد
فرصت ، چيزي است از جنس باد ، به بادش ندهيد
به كسي كه خنده را از خودش دريغ مي كند ، تبسم بياموزيد
از ديروز ياد بگير ، مثل فردا باش و براي امروز زندگي كن

کاريکلماتورهاي زيبا

نازيلا — Tue, 21 Nov 2006 14:47:00 GMT

سلام به يك يك عزيزان
خيلي از دوستان و عزيزان علاقمند به خواندن كاليكلماتور هستند
سعي ميكنم گلچيني از كاريكلماتورهايي را كه جمع كرده ام را در چند پست تقديم علاقمندان كنم
متاسفانه منبع و ماخذ اونها رو چون از خيلي وقت پيش جمع آوري شده اند در دست ندارم

در اينجا يادي نيز از زنده ياد مرحوم پرويز شاپور ميكنم كه به حق مطالب زيبايي از خود بيادگار گذاشت

بعضي براي انتقال آنچه در سر دارند از جرثقيل استفاده ميکنند!!!!!
بعضي همرنگ جماعت مي شوند ولي همفکر جماعت نه!!!!
سر سنگيني بعضي ها شايد از آن ناشي شود که آنچه در سر دارند به زبان نمي آورند!!!!
گربه خبر مرگ ماهي ها را اشك ريزان قرائت كرد.
آب از تشنگي هلاك شد
درخت دولا شده بود و از حوض آب مي نوشيد.
سكه ماه را كف دست شب نهادم
خنده ، گريه را عاقبت به خير مي كند
آب تنبل روانهء چاله مي شود
آنها كه ٿكرشان ٿلج است ، نيازي به ويلچر ندارند
بعضي ها ، درد را مي بينند و بعضي مي پرسند
بعضي ها ، به خودشان دروغ مي گويند و بعضي به ديگران ، شما چه مي كنيد
اكثرا? براي اين كه خودشان را درست كنند ، همه را خراب مي كنند
سقوط جسد پرنده تير خورده را به راه راست هدايت مي كند
گل تشنه در هواي باراني انتظار باغبان را نمي كشد
به عقيدهء پرنده محبوس آسمان لبريز از پروازهاي برباد رفته است
ضربان قلب حكايتي را كه براي عمر گذشته تعريف كرده براي عمر نگذشته بازگو مي كند
پرواز فرصت نمي دهد گربه از درخت پرنده بچيند
قفس ، سد معبر آسماني مي كند
يكي ميگفت : تا آمدم به بهار فكر كنم گل از گلم شكفت
هيچ گلي به پاي گل روي شما نمي رسد
فرصت ، چيزي است از جنس باد ، به بادش ندهيد
به كسي كه خنده را از خودش دريغ مي كند ، تبسم بياموزيد
از ديروز ياد بگير ، مثل فردا باش و براي امروز زندگي كن
تک درختها براي ايستادگي در مقابل طوفان در اتحاديهء جنگل نام نويسي كردند
هنوز مقابل آينه غبار آلود نايستاده بودم كه تصويرم از گرد راه رسيد
آزادي: پرنده محبوس وآسمان رابه اندازهءميله هاي قفس به هم نزديک مي کند
آدم سحرازديدن طلوع خورشيد بيشترازخواب شيرين صبحگاهي لذت مي برد
جسد ماهي درآستانه آب بروي زمين مي افتد
برگ زردبا سرعت باد پاييزي فرارسيدن خزان رادرهرکوي وبرزن بشارت مي دهد
در جشن بهار ان درختها كلروفيل را به سلامتي هم مي نوشند.
پائيز بر مزار بهار دسته گل پر پر شده نثار مي كند
برگ هاي زرد پائيزي بهار گذشته را بدرقه مي كنند
پرنده اي كه شكوفه را به اندازه جوجه اش دوستمي دارد عاشق بهار است
بهار با دسته گل انتظار پروانه ها را مي كشد
شكوفه جوجهء گل است
در لحظه ديدار ، شكوفه لبم با واژه دوستت دارم شكوفا ميشود
شب ، گلهاي بهاري را همرنگ مي كند

عمر قورباغه اي كه در خشكسالي سپري بشود عملا” نمي تواند از ذوحياتين بودنش استفاده كند .
شب هنگام براي اينكه باغچه را از نور سيراب كنم سر آبپاش را به چراغ قوه زدم .
دكتر معالجم يك جلسه را صرف صحبت كردن با عزرائيل و منصرف كردنش از گرفتن جانم نمود .
براي اينكه عريان بودنش را جبران كنم به نگاهم لباس پوشاندم .
به قدري سايه ام پرت است كه سر در پي شخص ديگري نهاد .
لوكوموتيو وجودم واگنهاي بي شمار غصه را دنبال ميكشد .
عنكبوت بدبين با تار خودش هم ته چاه نمي رود .
تا از عزرائيل دستمزد نگيرم ، خودكشي نميكنم .
گيرم كه اين وصله ها به شما نچسبد ، با انگي كه به تو خواهند زد چه خواهي كرد .
يكي مي گفت : اگر زندگيتان ادامه يافت بگذاريد پاي خوش شانسي ....
بعضي ها ، گرفتاريهايشان خود ساخته است و بعضي پيش ساخته .
بالاخره يك راهي وجود دارد ، به بيراهه رفتن راهش نيست ...
قشنگ ترين قصه زندگي عشق است .
اكثرا” اعتقاد دارند ولي معتقد نيستند .
درست است كه جنگ تمام شده ، اما بعضي ها ‹ آر پي چي › شان را براي انبار مهمات شما آماده كرده اند .
بعضي ها دستشان توي جيب خودشان مي رود و بعضي توي جيب ديگران .
بدون اعتماد شايد ولي بدون ‹ اعتقاد › زندگي به پشيزي نمي ارزد .
اكثرا” همه چيز را باور دارند ، به جز من و شما را ....
بعضي ها ، لهجه دارند و بعضي ها صراحت لهجه ....

چقدر دلتنگتون شده بودم

نازيلا — Mon, 28 Aug 2006 21:56:00 GMT

سلام دوستان خوب ومهربونم

دوستان و عزيزاني منو با محبت بي دريغشون شرمنده كردند

مدت زمان زياديه كه نتونستم بيام و مطلبي آپ كنم

خودم نميدونم چرا ولي وقت كم مياوردم

الانم تا چشم به هم ميزنم ثانيه ها تموم شدن و من كارهاي نيمه كاره ي زيادي رو دستم مونده كه نتونستم انجامشون بدم

شايد خوب برنامه ريزي نكردم

بايد با برنامه ريزي بهتر همه كارهام رو سروساماني بدم

قول ميدم از اول مهر بيشتر و بيشتر بهتون سر بزنم

از دعاي دلهاي پاكتون محرومم نكنيد

براي سلامتي يك يكتون دعا ميكنم

خوش باشيد و سلامت [Automated by GetSmile]

ياد دوست اينبار نيز با ياد اوست

نازيلا — Thu, 25 May 2006 15:08:00 GMT

دو روز پيش دوست عزيزم بهار به خونه ي خدا مشرف شد و با رفتنش فكر و روح و ياد ما رو هم به پرواز در آورد

اميدوارم سفرش بي خطر باشه و بتونه همه حرفهاش رو با خداش بزنه و عهدهاشو ببنده

خدا به ما هم توفيق بده تا به پابوس خونه ات بيائيم و در اونجا خودمون رو از هر زماني بهت نزديكتر حس كنيم

ياد شعري افتادم از داداش جم مهربونم كه راز و نيازه يه بنده ي خوب با خداي مهربونشه

در بهار آفرينش مست و مدهوش توام
صد گناه آورده ام محتاج درپوش توام

اي پناه بي پناهان خالق لبخند و گل
هر كجا خواهي ببر بي تاب و بر دوش توام

ايمني جويم ز نفس سركش گستاخ خويش
درگهت را من مقيمم بنده توش توام

گر مقدر بود و من لايق نبودم در سراي
زهر اگر گويي به سركش من بلانوش توام

اينم شعري از داداش جم مهربونم كه براي حاجيه خانوم ما گفته

سفر كعبه به حاجي خوش باد

خير بادا و لبش خامش باد

گر كه دل برد طوافش آن دوست

اندرون مسلخ كافر كش باد