
وقتي که صحبت از عشق مياد همه ما ذهنمون به يه عشق زميني با جنس مخالف متمرکز ميشه ولي اگه يه کم به خودمون و آرامش خودمون فکر کنيم ميبينيم که ميشه عاشق چيزاي قشنگ ديگه هم شد

هرچيزي که بهمون آرامش ميده مثل پدر و مادر که استثناهاي عالم هستن و محبت کردن به اونها
مثل فکرکردن به چيزايي که دوسشون داريم
مثل عاشق طبيعت بودن که پر از رمز و رازه
مثل عاشق وطنمون ايران بودن مثل عاشق همسر و فرزندان بودن آيا اينا عشق نيستن 
دوست داشتنند؟ من تو فارومها و سايتها عنوانم هست هميشه عاشق ...عشق به خداي يکتام و کشورم مهمترينشونه
چقدر عاشقيد؟
