+ کاريکلماتورهاي زيبا(2)

   

غروب از قايمباشک بازي شب و روز خسته شد.
براي اينکه آدم خوشبيني شود، بيني اش را عمل کرد.
در روز باراني چتر الگوي فداکاري است.
ضبط از صداي بلند نوار سردرد گرفت.
عکس توقف زمان است.
آسمان به زمين آمد ديد خبري نيست.
هر لقمه اي را که فرو ميدهم، معده ام فرياد ميزند خوش آمدي.
براي اينکه حرفهاي بزرگي بزنم، دهانم را زير ميکروسکوپ ميگذارم.
سيب به درخت چسبيده، به قانون نيوتن دهنکجي ميکند.
زنبور تنها پزشکي است که بدون معاينه به مريض آمپول مي زند.
از دودلي خسته شده بودم، يکي از آنها را يدکي نگه داشتم.
آدم عجول به جاي ماهي قورباغه مي گيره.
به خاطر افکار عتيقه اي که داشت مغزش را به موزه سپرد.
چراغ راهنمايي از بس که چشمک زد مژه هايش ريخت.
تا دو کلمه حرف حساب زدم چرتکه لبخند زد.
وقتي بچه را از شير گرفتند عاشق بستني شد.
تفنگ را با خشاب معلومات به مغزت شليک کن.
اگر مترسک عقل داشت تا حالا زير آفتاب منفجر شده بود.
آنقدر گرم صحبت شده بود که ذوب شد.
زندگي سخت ترين راه خود کشي است.
موقع حرکت باک بنزين کفشم را پر ميکنم.
بعضي ها از ترس اينکه دل درد بگيرند به رد و دل ديگران گوش نمي دهند.
وقتي افکار نويشسنده به پايان رسيد قلم مرخصي گرفت.
شخصيت هاي داستان تولد نويسنده را جشن گرفتند.
گوينده وقتي از عشق حرف ميزد عاشق ميکروفون شد.
خواب را چون سرمه بر چشمانش کشيد.
بعضي ها مي خواهند با جراحي بيني دروغشان را پنهان کنند.
چون دلم دودکش ندارد ماهي دودي نمي خورم.
جايي که که پاي عشق در ميان باشد پاي عقل مي لنگد.
آخرين چيزي که به زندگي معنا مي دهد مرگ است.
وقتي کتاب مخوانم چنان غرق مي شوم که بايد نجات غريق بياورند.
با کاسه سرم افکارم را آبکشي مي کنم.
در موقع خماري پاي افکارم را قلم مي کنم.
مرگ با لبخند ساختگي تولدم را شادباش گفت.
روي افکار خوابيده ام لحاف مي کشم.
از بيم فردا به ديروز عفب نشيني کردم.
دريا وقتي به سن بلوغ رسيد اقيانوس شد
در رقابت عقربه هاي ساعت با يکديگر هميشه بازنده چشم من است.
آنقدر برايت کوتاه آمدم که در نهايت ناپديد شدم.
نمک زياد در خانه باعث شورش در خانه شد.
ضد حال يعني سر سفره عقد عروس خانوم بگه نه.
ضد حال يعني روز آخر خدمت اضافه خدمت بخوري.
مارها از نيش آدميان به دامان طبيعت شکايت کردند.
ماهي هيچگاه براي تعطيلات به کنار دريا نمي ره.
جواني که آرزوهايش بر باد رفته بود از اداره هواشناسي شکايت کرد.
وقتي پست بالاتري يه تو دادند با هواپيما به سر کار برو.
آخرين ادوکلني که استفاده مي کتيم کافور است.
بيکاري هم خودش کاري است افسوس که مرخصي و تعطيلي نداره.
پرندهاي که فريب مترسک رو بخوره از گرسنگي مي ميره.
تنها ماهي است که به راستي دل به دريا مي زند.
پرنده گوشه گير روي شانه مترسک لونه مي سازه.
گياه توي گلدان شبها خواب گلدان را مي بيند.
کمترين ميزان آمار طلاق متعلق به حلزون هاست چون نه مشکل خانه دارند نه ماشين.
باغبان براي درختي که در فصل بهار سبز نشده بود بازوبند سياه بست.
مي خواستم سربسته حرف بزنم که سرم را دستمال بستم.
چون قدش کوتاه بود بلند حرف ميزد.
دلم رو به دريا زدم ولي دلشوره ام زياد شد

   

هزار دستان براي شکوفه ها آنچنان نغمه سرائي مي کند که از شنيدنش سير نمي شوند .
بهار صورتش را در چشمه اي که از دانه هاي شبنم سرچشمه مي گيرد مي شويد .
براي اينکه پشه ها کاملا” نااميد نشوند دستم را از پشه بند بيرون مي گذارم .
قطره باراني که سنگ کليه دارد از بقيه پيشي مي گيرد .
به حال فريادي اشک مي ريزم که تارهاي صوتي اش را از دست داده است .

داشتن که هنر نيست ، اگر معرفت درست خرج کردنش را پيدا کرديد درست است .
سوال اينجاست که چرا همه دنبال جوابيم ....؟
کار کردن شغل نيست ، زندگي است .
معمولا” آدمهاي بي مخ خودشان سوت مي کشند .
بعضي ها آتش را روشن مي کنند و بعضي به آتش مي کشند .

آدم خودخواه کسي است که مي خواهد خورشيد را در چراغ قوه اش جا دهد .
آدم کوتاه فکر خيال مي کند با سوسوي شمع مي تواند روي خورشيد را کم کند .
آدم خسيس سعي مي کند يکي در ميان نفس بکشد .
عاشق گل قالي هستم که خارش تا بحال دست و پاي هيچ بنده خداي را مجروح نکرده است .
قطرات باران هنگام طلوع خورشيد از مرز شب و روز مگذرند .
ـخورشيد هنگام طلوع راهي به روشني روز پيش پاي بندگان خدا مي گذارد .
گرسنگي ، گربه را مثل مجسمه براي گرفتن ماهي لب حوض مي نشاند .
باغبان وصيت کرد که کفنش را گلدوزي کنند .

ضربان قلب حکايتي را که براي عمر گذشته تعريف کرده براي عمر نگذشته بازگو مي کند
پرواز فرصت نمي دهد گربه از درخت پرنده بچيند
قفس ، سد معبر آسماني مي کند
يکي ميگفت : تا آمدم به بهار فکر کنم گل از گلم شکفت
هيچ گلي به پاي گل روي شما نمي رسد
فرصت ، چيزي است از جنس باد ، به بادش ندهيد
به کسي که خنده را از خودش دريغ مي کند ، تبسم بياموزيد
از ديروز ياد بگير ، مثل فردا باش و براي امروز زندگي کن

   

نگارنده : نازيلا

نوشته هاي دوستان و عزيزان ( )